Bivši gradonačelnik Kolašina Mileta Bulatović,  u reagovanju na tekst “Milioni za puteve, bez tendera i ugovora” inkriminiše sam sebe.
On je kao prilog svojoj tvrdnji da je u tekstu napadnut tek iz političkih razloga, dostavio kopiju Poziva na otvaranje postupka za izbor najpovoljnije ponude za asfaltiranje gradskih i prigradskih ulica.
Taj dokument, međutim, samo je prilog glavnim nalazima  teksta - da je opština dok je on bio na njenom čelu na sumnjiv način poslovala sa kompanijom “Putevi Bijelo Polje”.
Naime, tender na koji se Bulatović poziva rapisan je u rubrici Crna hronika nekadašnje Republike kada su poslovi sa kompanijom “Putevi Bijelo Polje” uveliko dogovoreni. Tender datira iz 18. oktobra 2008, nekoliko mjeseci nakon što je opština sa tom kompanijom potpisala dva ugovora u vrijednosti od oko 220 hiljada eura, a da prethodno nije raspisala tender.
Suština raspisivanja tendera je, valjda zna Bulatović, da se spriječi privilegovano poslovanje.  A ne da se po završenom poslu raspiše, kako bi se prikrile sumnjive transakcije sa privilegovanim partnerima. Bulatović i dalje nije objasnio kako to da je Opština sa kompanijom “Putevi Bijelo Polje” million više.

Bivši predsjednik Opštine Kolašin Mileta Bulatović  kazao je da su navodi aktuelne predsjednice Opštine Željka Vuksanović u tekstu „Milon za puteve, bez tendera i ugovora“ neistiniti. Ona je, kako je rekao Bulatović, „zajedno sa NVO, „Vijestima i istraživačkim novinarima na starom zadatku blaćenja ranijeg rukovodstva opštine Kolašin, sve iz političkih razloga da bi sakrili svoj nerad i neznanje“.
U prilog svojim tvrdnjama Bulatović je dostavio kopiju Poziva na otvranje postupka za izbor najpovoljnije ponude za asfaltiranje gradskih i prigradskih ulica, od 18. oktobra 2008. godine.

Kolašinska vlast  je u periodu od 2007. do 2013. godine,  dok je tim gradićem na sjeveru vladao dvojac Mileta Bulatović i Mile Šuković, poznat po brojnim aferama, kompaniji Putevi Bijelo Polje platila preko million eura  za  rekonstrukciju lokalnih dionica, bez odgovarajuće finansijske dokumentacije i ugovora. Uz to, svi poslovi su Putevima dodjeljeni - bez  tendera .

U šestogodišnjem periodu Opština je toj kompaniji isplatila, prema finansijskoj dokumentaciji u koju je CIN CG imao uvid, tačno 1.184.396 eura iako je sa tom bjelopoljskom firmom u ovom periodu ugovorila samo dva posla ukupne vrijednosti 220.154, 22 eura. Ni za ta dva posla, ali ni za ostale koji su isplaćeni Putevima bez sklopljenih ugovora, nije  raspisan tender.

,,Apsolutno ni za jedan od poslova koji su papreno plaćeni Putevima nije bio raspisan tender”, kaže za CIN CG Željka Vuksanović, aktuelna gradonačelnica ovog sjevernog grada.

Zbog sumnji u korupciju nova opštinska vlast je svu dokumentaciju o poslovima i transakcijama sa bjelopoljskim Putevima ustupila specijalnom policijskom timu još 2015. godine, po dolasku na čelo grada.

,,Finansijska dokumentacija pokazuje da su sa Putevima potpisana samo dva ugovora, jedan vrijedan 43.629,30 i drugi od 176.524.00 eura. Poslovi su  naravno  ugovoreni bez tendera, a u ugovorima se ne definišu precizno ni poslovi zbog kojih su Putevi angažovani”, kaže gradonačenica Kolašina.  Prema njenim riječima, od istražnih organa još nemaju nikakvu informaciju šta je urađeno povodom toga. ,,Nemamo nikakvog odgovora”.

Prvi od ukupno dva ugovora koje je Opština Kolašin potpisala sa bjelopoljskom kompanijom, datira iz aprila 2008. godine. Prema tom dokumentu sa Putevima je lokalna vlast ugovorila ,,izvođenje radova na lokalnom putu Drijenjak-Blatine (do crkve)”, a vrijednost tog posla je 43.629,30 eura. Ugovor je u ime Opštine potpisao tadašnji gradonačelnik Kolašina Mileta Bulatović. Dok je u ime tadašnjeg direktora kompanije Putevi Milana Bojovića, ugovor potpisala Nataša Šljukić.

Prema evidenciji Centralnog privrednog registra (CRPS), vlasnik Puteva Bijelo Polje je istoimena firma iz Užica, koja je prema beogradskoj Agenciji za privredne subjekte osnovana u julu 2000. godine. Aktuelni direktor  kompanije Putevi Bijelo Polje koja je u stopostotnom vlasništvu majke kompanije iz Užica je prema CRPS Sabahudin Kožica. U vrijeme dok je Bojović gazdovao kompanijom, poslovi sa državom samo su pristizali. Bojović je između ostalog sa Opštinom  Bijelo Polje 2007. godine potpisao ugovor vrijedan million eura za ,,radove na ulicama i lokalnim putevima u Bijelom Polju”.  Naredne, 2008. godine Bojović je sklopio ugovor sa Direkcijom za saobraćaj vrijedan 14.500.000 eura, za izgradnju puta Risan - Žabljak.

Drugi ugovor između Opštine Kolašin i Puteva potpisan je dva mjeseca nakon prvog, u junu 2008. godine. U tom se ugovoru ne precizira ni koje radove Putevi treba da odrade za naručioca, odnosno Opštinu Kolašin.  Kao predmet ugovora se navodi ,,popravka ulica u Kolašinu”. Kojih ulica, nema ni pomena. Cijena radova  koji se i ne pominju je ipak ugovorena i iznosi – 176.524,92 eura. I ovaj ugovor je u ime Opštine potpisao tadašnji gradonačelnik Mileta Bulatović, a u ime Puteva tadašnji direktor Milan Bojović.

Opština je, dakle, sa Putevima u šestogodišnjem periodu prethodne vlasti ugovorila poslove vrijedne 220.154, 22, a platila gotovo million eura više.

Ugovoreni poslovi od 220.154,22 su presudom Privrednog suda iz 2010. godine povećani skoro duplo – 486.410,22 eura. Toliko je taj sud naložio Opštini da isplati Putevima u ime dva ugovorena posla. Sud je utvrdio da su bez obzira na duplo manje dogovorenu cijenu Putevi Opštini uredno dostavljali fakture na iznose veće od dogovorenih, a u skladu sa građevinskim knjigama koje je ta kompanija vodila. U presudi se navodi da Opština na to nije imala nikakvih primjedbi, i da treba da im isplati iznos koji potražuju – 486.410,22 eura. Tu presudu je potvrdio i Apelacioni sud Crne Gore.

No, čak i da su Putevi zakonito duplo skuplje naplatili dogovorene poslove sa Opšinom, nije jasno kako su i na osnovu čega gradske vlasti bjelopoljskoj kompaniji isplatile  ukupno oko 1.200.000 eura tokom šest godina. Presudom Privrednog suda nesporno je utvrđeno  da je kolašinska vlast sklopila sa Putevima samo dva ugovora, ukupne vrijednosti od oko 220 hiljada eura.

Prema finansijskoj dokumentaciji Opštine Kolašin iz tog šestogodišnjeg perioda proizilazi da je Opština Putevima 2007. godine isplatila 155.000 eura za:  održavanje puta Breza-Radigojno, ,,put od crkve Sv. Dimitrija do Željezniče stanice” i  ,,put plana”. Ni za jedan od tih poslova nikada nije raspisan tender, a nema tragova da je ikada potpisan ugovor za te poslove za koje je Opština platila Puteve.

Dokumentacija dalje pokazuje da je tokom 2008. godine Putevima  plaćeno ukupno 235.293,50 eura. Navodi se da je tim novcem plaćen ,,put Babljak”, ,,lokalni put naselje Svinjače”, opet ,,put plana” i ,,obaveze iz prethodne godine”. Nema targova da je tender za te poslove raspisan.

Naredne, 2009. godine, Opština je Putevima platila 200.000 eura. Kao predmet plaćanja Opština navodi – ,,obaveze iz prethodnih godina”.

Tokom  2011. godine Putevima je iz opštinske kase uplaćeno čak 309,676,63 eura. U finansijskoj dokumentaciji se pri tom uopšte precizno ne navodi šta je za  tolike novce uradila bjelopoljska kompanija. U dokumentaciji se navodi da je 9.676.63 eura otišlo na troškove spora,  100.000 eura ,,za rekonstrukciju ulica u Kolašinu” (ne navodi se kojih), 105.103,90 eura za ,,popravku više manjih ulica” i 71.208,99 eura za, citiramo: ,,izgr lokal puta u nas g pažanj”.

Ista priča se nastavlja i u godinama koje slijede, pa je sljedeće 2012. godine  Putevima  isplaćeno 2.901,78 eura, a naredne 2013.  godine – 281.524,89 eura. Cijela suma od preko 280 hiljada eura pri tom je isplaćena opet zbog, kako se navodi u opštinskim knjigama – ,,obaveza iz ranijeg perioda”.

,,Ni za jedan od poslova koji se navode u krajnje šturoj dokumentaciji nije raspisan tender”, ponavlja gradonačelnica Kolašina Željka Vuksanović.

CIN CG je ovim povodom kontaktirao bivšeg gradonačelnika Kolašina Miletu Bulatovića, no on je bio nedostupan. Bulatović ranije, kada  ga je  CIN  CG  kontaktirao zbog sumnjivih transakcija u koje je bila uključena kolašinska Opština dok je on bio na čelu tog gradića, nije bio spreman da odgovara na pitanja novinara: „Sjašite, prešli ste svaku granicu i vi i istraživačko novinarstvo i Vijesti. Znamo mi dobro ko ste vi“, kazao je tada, ne nudeći odgovore na brojne dileme.

Dileme oko poslova bivše kolašinske vlasti sa kompanijom Putevi Bijelo Polje trebalo bi da razjasne nadležni organi.

Milena Perović Korać

Uhapšeni švercer oružja i droge u Italiji - Đenaro Hajdari (33), zvani “Toni Crnogorac”  upisan je u crnogorski birački spisak na osnovu  lažne adrese prebivališta.
To je pokazalo istraživanje Centra za istraživačko novinarstvo (CIN-CG).
Hajdariju su prije nekoliko dana stavljene lisice u policijskoj akciji kodnog naziva “Omega”, koju je sprovela italijanska policija u regijama  Lećea i Brindizija na jugu Italije.
Akcijom je, kako je tvrdila policija, razbijena  organizovana kriminalna grupa koja se  bavila preprodajom droge, podvođenjem prostitutki i prodajom oružja.
Italijanski mediji su prenijeli da Hajdari živi u romskom kampu “Panareo” u predgrađu Lećea i da je bio glavni snabdjevač oružjem  mafije za koju je, osim oružja, nabavljao i drogu i prostitutke.
U evidenciji Ministarstva unutrašnjih poslova Crne Gore (MUP) piše da Hajdari (Gennaro Hajdari) živi u kući, koja se nalazi  u Ulici husinjskih rudara u podgoričkom naselju Konik.

Međutim za Hajdarija niko od stanovnika te ulice nije čuo. Da se radi o lažnoj adresi, za CIN-CG potvrdio je i  lično vlasnik kuće prijavljene kao   prebivalište Hajdarija.
“Nikad nisam čuo za tog čovjeka. On nikada nije živio u mojoj kući. Već duži niz godina sam u Francuskoj i ovdje imam dugogodišnju podstanarku”, kazao je vlasnik S. B., čije je ime poznato redakciji.
I podstanarka je potvrdila da Hajdarija nikad nisu vidjeli.
“Ja ovdje živim više od 20 godina. Ovdje taj čovjek nije stanovao nikad”, rekla je  N. Ž.
Na sajtu “birači.me” može se vidjeti da Hajdari može uredno da glasa na izborima na biračkom mjestu - Osnovna škola “Božidar Vuković Podgoričanin” broj 84-D.
Prema Zakonu o izboru odbornika i poslanika - pravo da bira i da bude biran za poslanika ima državljanin koji je navršio 18 godina života, koji je poslovno sposoban i koji ima prebivalište u Crnoj Gori najmanje dvije godine prije dana održavanja izbora.
Upravo u dijelu prebivališta birača nalazi se prostor za razne manipulacije. S obzirom na to da je adresa prebivališta lažna i da mediji u Italiji, prema podacima tamošnjih državnih organa, tvrde da živi u Italiji, Hajdari po svemu sudeći ne bi smio da se nalazi u crnogorskom biračkom spisku.
Kako i kada je to pravo dobio nije poznato. Crnogorski  Zakon o registrima prebivališta i boravišta kaže da je MUP dužan da izvrši provjeru tačnosti adrese iz prijave prebivališta, prilikom promjene - upisa prebivališta.
Toni Crnograc, naveli su Italijani, poznat je lokalnoj policiji kao izvršilac raznih krivičnih djela.  U septembru 2013. godine hapšen je zbog sumnje da je vođa bande specijalizovane za provale. On je prošle godine   osuđen  na kaznu od sedam godina zatvora zbog podvođenja prostitutki, iznude i povreda. Ta presuda  još nije pravosnažna, tako da je Hajdari  bio na slobodi.

Policija je Tonija Crnogorca prije nedavnog hapšenja počela da istražuje nakon što im je informacije o njegovim nelegalnim aktivnostima dao svjedok saradnik Điole Greko. U maju ove godine  Greko je nadležnim organima saopštio da je za potrebe mafije nabavljao oružje od Hajdarija.
“Oružje smo plaćali kešom ili drogom,   kokainom ili marihuanom. Kad smo dolazili u kamp, Toni je slao klince koji su odlazili na deponiju, odakle su donosili oružje. Tada mi je saopštio da oružje dolazi iz Crne Gore, sakriveno unutra do rezervoara od automobila”, kazao je Greko policiji i tužiocima.
Policijska akcija “Omega”,  u kojoj je  Hajdari uhapšen sa još   57 osumnjičenih kriminalaca, bavila se  ozloglašenom italijanskom mafijom “Sakra Korona Unita”.
Ta kriminalna grupa je poznata po švercu narkotika i surovim likvidacijama članova klana.

Uprava policije ocijenilia Luku Bar kao rizičnu tačku šverca

Uprava policije u "Procjeni opasnosti od teškog i organizovanog kriminala u Crnoj Gori - SOCTA" za 2015. godinu navodi da je luka Bar rizična tačka šverca oružja iz Crne Gore. Takođe, to se navodi i za granični pojas sa Kosovom. "U Crnoj Gori su zabilježeni samo pojedinačni slučajevi krimumčarenja manjih količina oružja prema zemljama EU, dok nisu registrovani slučajevi organizovanog krijumčarenja oružja preko Crne Gore. Samo u pojedinim slučajevima članovi organizovanih kriminalnih grupa (OKG) bili su učesnici u procesu krijumčarenja", piše između ostalog u policijskom dokumentu.

Vladimir Otašević

Grčke vlasti godinama zbog sumnji u šverc cigareta zapljenjuju brodove koji isplovljavaju iz crnogorske luke Bar.

U posljednjih pet godina u grčkim vodama   “palo” je najmanje šest takvih brodova.

Tone zaplijenjenih cigareta nesmetano su utovarene  u barskoj luci, a destinacije su im po papirima obično bile - Libija, Egipat, Turska, Liban...

Jedan od tih slučajeva dobio je epilog na  grčkom sudu, gdje su odgovorni zbog šverca osuđeni na godine zatvora.

Radi se o  brodu “Zahra”, koji je iz crnogorske luke isplovio početkom marta prošle godine. Cigarete “cooper”, “gr” i “royal”, vrijedne oko 35 miliona eura, bile su ukrcane na taj brod u  luci Bar.

Grčki istražni organi 16. marta   “Zahru” su stopirali  u zalivu Mjesaras na ostrvu Krit.

Grčka Obalska straža prije toga danima je tajno pratila i nadzirala brod, na osnovu dojave koju su dobili od doušnika.

Brod je uhvaćen u momentu kada je počela operacija iskrcaja tereta sa njega, za što su krijumčari obezbijedili i posebnu opremu - pokretne trake poput onih na aerodromima koji transportuju prtljag putnika, četiri šlepera u koje su pretovarane cigarete, čak i dizel agregate za pogon trakastih transportera i osvjetljenje.

Uhapšeno je osam članova posade broda - šest Ukrajinaca i dva Grka.

Na teret uhapšenih stavljena su krivična djela “zločinačko udruživanje” i “krijumčarenje”.

U junu ove godine, prema pisanju grčkog medija “Neakriti”, šest Ukrajinaca oglašeni su krivim za “krijumčarenje cigareta” i pravosnažno  osuđeni na ukupno osam godina zatvora.

Ukrajinci  su oslobođeni optužbi za “zločinačko udruživanje”. Jedan od dva Grka je oslobođen, dok je drugi osuđen uslovno zbog “saučesništva u švercu”.

U martu 2013. godine na grčkom ostrvu Siros zaustavljen je brod “Shenyang-1”, koji je sa više od 20 miliona cigareta isplovio iz luke Bar. Išao je ka turskom gradu Mersin.

Protiv kapetana broda podignuta je optužnica za šverc cigareta, dok su pet članova njegove posade (svi Ukrajinci) pušteni uz kauciju da se brane sa slobode. Oni su tada ostavili putne isprave i nisu mogli da napuste teritoriju Grčke. Nije jasno da li je suđenje završeno.

“Shenyang-1” se u 2011. godini nasukao u grčkim vodama. I tada je prevozio pakete pune cigaretama, zbog kojih je bila pokrenuta istraga. Ipak nakon što je istraga završena, brod je ponovo pušten u pomorski saobraćaj.

Slučaj zapljene broda “Genc 3” nedaleko od  grčke luke Kalamata u martu prošle godine  otkrio je vezu od februara ove godine državnog  Duvanskog kombinata Podgorica (DKP) sa sumnjivim transportom cigareta iz barske luke.

Tada su zaplijenjene cigarete “kleopatra” iz DKP-a vrijedne gotovo 20 miliona eura. Po papirima putovale su za Libiju.  Egipatske vlasti tvrde da su cigarete “kleopatra” iz Duvanskog lažne.

Sa broda “Genc 3” uhapšeno je osam članova posade - pet turskih državljana, dva Gruzijca i Indijac.

Krcatelj - shipper cigareta iz DKP-a na “Genc 3” je bila firma “Liberty fze” iz Ujedinjenih Arapskih Emirata (UAE).

Njemački Dojče vele (DW) u saradnji sa “Vijestima” i “Danom” u junu i julu ove godine objavio je istraživački serijal “Dosije dim” o transportu cigareta iz luke Bar na teritoriju pod kontrolom libijske islamističke terorističke organizacije Ansar al-Šerijat u Bengaziju.

U tom istraživačkom projektu otkriveno je da je upravo firma “Liberty fze” bila krcatelj cigareta na brodovima koji su ih slali na teritorije pod kontrolom terorista u Libiji.

Nije poznato da li je počelo suđenje za šverc cigareta posadi broda “Genc 3”, jer od aprila 2015. nema izvještaja grčkih medija o tome.

Prema podacima sajta “Marinetraffic”,  “Genc 3” se i dalje nalazi u luci Kalamata, gdje je zaustavljen zbog istrage o švercu.

Jedan od brodova koji su iz luke Bar transportovali tone cigareta završio je tragično u aprilu 2014. godine u vodama -    30 milja zapadno od Kipra.

Radi se o brodu “Ag. Marina”, koji se nekada zvao “N Kanaris”.

Grčki mediji izvijestili su tada da je  Obalska straža informisana   da je brod u nevolji. Kada su nadležni došli na lice mjesta brod je bio potopljen zbog tereta i neadekvatnog održavanja.

Spašen je samo dio posade. Na vodi je plutao veliki broj cigareta, koje su bile smještene u tovarnom dijelu broda.

Medij “Apodimoi-krites” objavio je da su preživjeli ispričali obalskoj straži da su isplovili iz Bara i da su putovali ka ukrajinskoj Odesi.

Pod imenom “N Kanaris” u grčkim vodama taj brod je zaustavljan zbog sumnji u šverc cigareta u martu 2013. godine.

Na njemu je bilo oko 100.000 šteka cigareta raznih brendova...

Pejak: Šverc cvjeta, ne  postoji politička volja da se istraži

Iz grupe građana “Alternativa Crna Gora” Vrhovnom državnom tužilaštvu (VDT) i Interpolu u julu ove godine poslali su prijavu protiv nepoznatog lica (NN) "koje je organizovalo neovlašćenu proizvodnju, distribuciju i prodaju cigareta sa teritorije Crne Gore u Libiju". Iz policije su “Alternativi” odgovorili da će informacije proslijediti tužilaštvu. Do danas, međutim, nema podatka da je bilo šta po prijavi urađeno. Čak posljednja zapljena broda “RS-300 No 97” u grčkim vodama dokazuje da  šverc iz luke Bar nije ni prestajao, iako ga tužilaštvo i policija navodno istražuju - što je prije nekoliko mjeseci saopštio i glavni specijalni tužilac Milivoje Katnić.

“Prijava koju je podnijela 'Alternativa', koristeći podatke iz istraživanja ’Dosije dim’,  prošla je nezapaženo.   Navode o  švercu cigara ka teritoriji Libije,  počele su da primjećuju i međunarodne institucije. Za istraživanje ovog fenomena bilo je dovoljno pet do 10 eura goriva. Jasno su navedene lokacije i rute kojima se ovo radi. Naravno, do istrage nije ni došlo. Ne postoji ’politička volja’ da se to uradi...”, kazao je Vesko Pejak iz “Alternative”.

Kapetanu godina zatvora

Na meti grčkih istražnih organa zbog sumnji u šverc cigareta nekoliko puta   je bio  i brod “Simone”, koji je nekada plovio pod imenom “Yong Gi”.

Prije mjesec dana grčki mediji su objavili da je  Ukrajinac, kapetan tog broda, osuđen  za krivotvorenje.

Brod “Simone” je početkom novembra ove godine zaustavljen u grčkoj  luci Kalamata jer  nije mogao da plovi. Istražitelji su tada detaljno pregledali brod.

Utvrđeno  je da je isplovio iz luke Bar i imao je papire da prevozi cigarete u egipatsku Aleksandriju. To nije prvi put da grčke vlasti zaustavljaju taj brod.

Grčka obalska straža brod pod imenom “Yong Gi” zaustavila  je 15. januara prošle godine kod iste luke Kalamata, jer se nije javljao na radio-pozive lučkih vlasti.

Tada je izvršena provjera broda kojom je utvrđeno da je imao brojna oštećenja i da se nije znala destinacija ka kojoj plovi. Nije čak imao ni IMO broj – identifikacioni broj koji u skladu sa međunarodnim konvencijama mora biti dodijeljen brodu, vlasniku broda ili kompaniji. Taj broj je uveden radi pomorske bezbjednosti i sprečavanja pomorskih prevara. Brod „Yong Gi“ u luci su grčki državni organi iz bezbjednosnih razloga držali više od četiri mjeseca. Takvi i slični brodovi nerijetko se koriste za šverc.

Vladimir Otašević

Pojedini visoki crnogorski zvaničnici navodno su uzeli mito u poslu gradnje vjetroelektrana na brdu Možura između Bara i Ulcinja.
Na sumnju u visoku korupciju navode podaci dostupni  Delegaciji EU, a u koje je Centar za istraživačko novinarstvo (CIN-CG) imao uvid.
Radi se o poslu koji je u julu 2010. godine  Vlada Crne Gore ugovorila sa poznatom španskom kompanijom “Fersa Energias Renovables” i partnerskom podgoričkom firmom “Čelebić”, vlasnika Toma Čelebića.
Tim ugovorom državno zemljište je dato u zakup na period od 20 godina za potrebe izgradnje 23 vjetroelektrane snage do 46 megavati (MW).
Projekat je trebalo  da vrijedi 75 miliona eura.
Iako su ugovori sklopljeni i dobijene sve potrebne dozvole, posao do danas nije realizovan.
Nijedna vjetroelektrana nije izgrađena.
Španska “Fersa Energias Renovables”, u februaru prošle godine,  prodala je za 2,9 miliona eura taj posao  firmi “Cifidex Ltd”, koja je u vlasništvu britanske kompanije "Vestigo Capital".
Šta je natjeralo špansku kompaniju na taj korak, nije poznato.
CIN-CG došao je do podatka  da je  “Fersa Energias Renovables” uspjela da realizuje navodni korupcionaški posao preko podgoričke kompanije “BWP Montenegro”.
Prema dokumentaciji do koje je došao CIN-CG,  postoji ugovor između te dvije firme potpisan u Barseloni 2007. godine.
Tim ugovorom podgorička firma se obavezala da špansku kompaniju dovede u poziciju da sa Vladom Crne Gore zaključi ugovor za gradnju vjetroelektrana na brdu Možura.

Prema podacima Centralnog registra privrednih subjekata (CRPS) “BWP Montenegro” osnovana je  20. marta 2007. godine.
Osnivač je bio Alex Requesens Pallerola, dok je kao ovlašćeni zastupnik tada upisana Milena Popović, kćerka Danila Popovića, bivšeg predsjednika Odbora direktora Saveza sindikata Crne Gore i sadašnjeg direktora Crnogorskog fonda za solidarnu stambenu izgradnju (CFSSI).
Kasnije je Popovićeva postala i jedan od vlasnika “BWP Montenegro”, koja je u međuvremenu prema podacima CRPS ugašena.
Da bi španska kompanija “Fersa Energias Renovables” dobila posao na Možuri preko “BWP Montenegro” morale su navodno da se podmite neke osobe, između ostalog i na visokim državnim pozicijama.
U Podgorici je u 2008. godini osnovana kompanija “Mozura Wind Park”, kako bi se taj projekat realizovao.
I u toj firmi ulogu je imala kćerka nekada sindikalnog lidera,  Milena Popović -  bila je izvršni direktor u gotovo isto vrijeme, u kojem je bila i u kompaniji "BWP Montenegro".
CIN-CG došao je do podatka da “Fersa” po dogovoru nije isplatila državljanina Crne Gore P. V. i Španije C. C. P.
Oni su u tri rate trebalo da dobiju višemilionski iznos za posredovanje u poslu izgradnje vjetroelektrana na Možuri.
Međutim, dobili su navodno  samo prvu ratu, koja je isplaćena preko njemačke Dojče banke (Deutsche Bank - DB).
Da bi dobili novac, koji ih navodno sledovao, s  obzirom na to da je španska firma potpisala ugovor sa Vladom Crne Gore, P. V. i C. C. P. su početkom oktobra 2012. godine podnijeli tužbu protiv kompanija “BWP Montenegro”, “Fersa Energias Renovables” i još najmanje jednog pravnog lica.
Tužba je predata  Osnovnom sudu u Kotoru, od kojeg nisu mogli da dobiju pomoć, jer se nakon  više mjeseci proglasio nenadležnim.
Crnogorac i Španac tako su podnijeli novu tužbu protiv istih pravnih lica i Osnovnom sudu u Podgorici 19. avgusta 2013. godine.
Do danas, više od tri godine kasnije, ni pripremno ročište nije  održano.
Iako je crnogorsko pravosuđe u tužbi navodno imalo dovoljno podataka da se, u najmanjem, posumnja na visoku korupciju, shodno zakonu, nisu o tome obavijestili crnogorsko tužilaštvo.
Tako su godinama od očiju javnosti i tužilačkih organa skrivani podaci o navodnoj milionskoj visokoj korupciji u poslu izgradnje vjetroelektrana na  brdu Možura.

Razmišljaju da suđenje “BWP”  i  “Fersi”  zatvore za javnost

Iz podgoričkog Osnovnog suda  nijesu željeli da saopšte imena stranaka u postupku protiv kompanija “BWP Montenegro i “Fersa Energias Renovables”,   kao ni detalje o tužbenom zahtjevu, pravdajući to time da će postupak možda biti zatvoren za javnost.
Nisu  objasnili pritom zašto bi postupak za naplatu duga bio tajan.
“Pri činjenici da u predmetnoj pravnoj stvari još uvijek nije održano pripremno ročište, to u ovoj fazi ne mogu znati da li će rasprava biti javna ili ne, zbog čega Vam ne mogu dati dalje informacije”, navela je portparolka tog suda Anja Krkeljić.
Ona je, na insistiranje novinarke, poslala inicijale stranaka, navodeći da su tužioci “dva fizička lica P. V. i C. C. P., dok su tuženi B. W. P. M., B. W. P. E. C. S. L. i F. E. R., tri pravna lica, od kojih jedno ima sjedište u Crnoj Gori, a dva van države.
Odgovarajući na pitanje zašto još nije održano pripremno ročište, iako je tužba podnijeta prije nekoliko godina portparolka je  objasnila da je zbog dužeg bolovanja i promjene funkcije prethodne dvije sutkinje, predmetom od 14. januara prošle godine zadužena sutkinja Jelena Vulović.
“U pomenutom predmetu i prethodne, kao i sada postupajuća sutkinja, preduzimale su sve radnje u cilju ispunjavanja zakonskih pretpostavki za zakazivanje pripremnog ročišta. Naime, iz spisa predmeta proizilazi da se postupajuća sutkinja preko Ministarstva pravde Crne Gore, a i neposredno, obraćala Ministarstvu pravde zemlje u kojoj se nalazi sjedište pravnih lica (tuženih II i III reda), a shodno odredbama Konvencije o dostavljanju u inostranstvo sudskih i vansudskih akata u građanskim i privrednim stvarima, a sve u cilju dostavljanja tužbe sa propratnim aktima tuženom II i III reda na odgovor”, navela je Krkeljić.
Ona je dodala da su se tek 8. jula ove godine stekli uslovi da se zakaže pripremno ročište, te da ga je Vulović tada zakazala za 14. septembar.
Sutkinja je, međutim, osam dana prije zakazanog ročišta, otišla na bolovanje, pa je početak suđenja odlagan već dva puta.

Tužilaštvo nisu obavijestili jer nije održano pripremno ročište

Na pitanje da li je Osnovni sud u Podgorici dostavljao tužilaštvu bilo kakve informacije o predmetu protiv BWP i “Ferse”, s obzirom da postoje sumnje u postojanje visoke korupcije, portparolka suda je rekla da, u ovoj fazi postupka, u kojoj nije održano pripremno ročište, nije bilo prilike za predlaganje i provođenje dokaza.
“To sud i nije u mogućnosti da izvodi bilo kakve zaključke u pogledu postojanja elemenata ’visoke korupcije’, a na osnovu kojih bi bio u obavezi da dostavi informacije o predmetu tužilaštvu”, navodi se u odgovoru suda.
Upućeni kažu da je sud u ovom predmetu morao da reaguje brže i da   još u godini kad je tužba podnesena   zakaže pripremno ročište, obzirom na  sumnje da je riječ o visokoj korupciji i da tako obezbijedi dokaze, koje je po hitnom postupku trebao da preda Specijalnom državnom tužilaštvu (SDT).

Gubitaš sa Malte preuzeo posao

Prema saznanjima CIN-CG, Delegacija EU obaviještena je o detaljima sumnjivog posla “Fersa Energias Renovables” i Vlade Crne Gore. Nadležni u EU  prate  kako će se u tom predmetu dalje odvijati stvari.
Iz Vlade su krajem prošle godine saopštili da su zadovoljni što je posao gradnje vjetroelektrana na Možuri u oktobru prošle godine preuzela  državna kompanija sa Malte - “Enemalta plc“.
Vlada Malte ima 33 odsto vlasništva u kompaniji “Enemalta plc“.
Kako je državna kompanija sa Malte, koja je prema podacima malteškog medija “Independent” -   “bilježila gubitke izrešetana dugovima”, ušla u taj posao nije u potpunosti jasno.
Podgorička  kompanija “Mozura Wind Farm” nosilac je posla oko gradnje vjetroelektrana.

U podacima CRPS može se vidjeti da je u decembru 2015. godine  “Enemalta plc“ od “Cifidex ltd” preuzela vlasništvo u kompaniji “Mozura Wind Farm”.
U Crnu Goru je između ostalog zbog posla sa vjetroelektranama u novembru prošle godine dolazio i ministar energetike, zdravlja i privatno-javnog partnerstva u Vladi Malte Konrad Mizzi. Brdo Možura je u januaru ove godine posjetio i premijer Malte Džozef Muskat.

Krajem septembra  Tajms of Malta je objavio da će ministar Mizzi biti među prvim visokim zvaničnicima iz članica EU koji će  biti pozvan na razgovor u Brisel zbog učešća u skandalu Panama papira. Mizzi će odgovarati pred članovima komiteta Evropskog parlamenta, jer se dovodi u vezu sa of šor kompanijam iz Paname, koje su sklapale lukrativne poslove sa malteškom vladom.
Iako lista svih evropskih političara otkrivenih u Panama papirima, koji će morati da podnesu izvještaj u Brisel još nije gotova, sigurno je da će Mici biti pozvan, rekao je  Werner Langen, koji presjedava komisijom EP koja se bavi istragama vezanim za pranje novca.

Kako je povučena tužba  protiv “Ferse” na Panami?

Španski medij “El Confidencial” u avgustu 2012. godine objavio je da je protiv kompanije  “Fersa” na Panami povučena tužba predata tamošnjem sudu.
Fersa je na Panami trebalo da izgradi dva “vjetroparka” (određeni broj vjetroelektrana), koje bi proizvodile 330 megavata (MW).
Prema podacima španskog medija, od “Ferse” je partner u tom poslu José Luis Iglesias potraživao tužbom iznos od pet miliona eura.
Piše da je vansudskim dogovorom “Fersa” Panama ustupila 62 odsto udjela u poslu izgradnje vjetroelektrana, kako bi tužba bila povučena.

Popović: Projekat je propala investicija za Fersu

Milena Popović kazala je da je projekat propala investicija  sa stanovišta kompanije “Fersa”.
“Sa stanovišta firme ’Fersa Energias Renovables’,  koja je angažovala moju firmu da razvije projekat, projekat je propala investicija, jer je bio godinama u stagnaciji zbog obostranog nerazumijevanja između investitora i nadležnog ministarstva. Da je bilo koruptivnih radnji vjerovatno bi se bolje razumjeli i projekat bi bio realizovan”, kazala je Popović. Dodala je da su osnivači, za koje  je radila,  prodali  projekat odavno,  a sa novim vlasnicima nema kontakt.
“I ne znam šta se dešava po pitanju projekta”, napisala je Popović u SMS poruci.

Iz kompanije “Čelebić” saopštili su da  određeni period nisu dio projekta gradnje vjetroelektrana.
“Kompanija ’Čelebić’ nije bila ni u jednom trenutku u partnerskom odnosu bilo kakve vrste sa podgoričkom kompanijom BWP Montenegro, ni prije raspisivanja tendera, ni u toku tenderske procedure, niti u fazi nakon završenog tendera. Milena Popović je od strane španske kompanije ’Fersa Energias Renovables’ bila imenovana za izvršnog direktora firme ’Možura Wind Park’ doo, crnogorske kompanije osnovane sa 99 odsto njihovog kapitala i sa njom smo imali komunikaciju kao vlasnici preostalih jedan odsto kapitala u kompaniji zaduženoj za realizaciju projekta vjetroelektrana na Možuri.
Fersa E. R. je kompaniju ’Čelebić’ odabrala kao partnera za potrebe tenderske procedure imajući u vidu reference naše kompanije, budući da im je za takvu proceduru bio potreban respektabilan domaći partner.
Kompanija ’Čelebić’ takođe nije učestvovala ni u pregovorima sa Vladom CG, kao što nijesmo upoznati ni da je firma ’BWP’ imala bilo kakva prava, obaveze ili pregovore vezano za realizaciju ovog ugovora. Konačno, ’Čelebić’ kompanija već izvjestan period nije ni dio pomenutog projekta”, saopštila je Maja Krstajić Radoman, portparolka kompanije “Čelebić”.

Vladimir Otašević i Maja Boričić

Specijalno državno tužilaštvo (SDT) ni nakon  godinu  nije okončalo  analizu poslovanja kompanije E-Gambling Monterengro, iza koje stoji premijerov brat od ujaka Milovan Maksimović.
SDT je izviđaj o navodno  nezakonitom poslovanju te firme otpočelo u novembru prošle godine.
Centru za istraživačko novinarstvo (CIN-CG) juče je iz te instutucije saopšteno da su otvorili predmet i nabrojali šta su da sada sve uradili:
“(SDT je) Prikupilo potrebne podatke i dokumentaciju od Uprave za inspekcijske poslove, Uprave za sprečavanje pranja novca i finansiranja terorizma, Centralnog registra privrednih subjekata, Ministarstva finansija - Uprave za igre na sreću, Poreske uprave CG i Uprave policije.  Analiza do sada prikupljene dokumentacije  je u toku”, odgovoreno je na pitanja CIN-CG juče iz SDT-a. CIN-CG objavio je  prošle godine  da je ta kompanija  izdavala lažne licence za internet klađenje i  da postoji ozbiljna sumnja da je tako nanijeta milionska šteta državi,  jedinoj ovlašćenoj za taj posao.
Tada je objelodanjeno i da su promet od gotovo  30 miliona eura imale dvije firme, koje su dobile nezakonite licence od kompanije E-Gambling Montenegro.
To ukazuje na ozbiljnu sumnju da su se te firme, osim nelegalnog priređivanja igara na sreću, bavile i pranjem novca, zbog čega su inspektori za igre na sreću  izvještaj poslali Upravi za sprečavanje pranja novca.

Nije objašnjeno zbog čega još nije donijeta odluka  u tom predmetu.
Firmu E-Gambling Montenegro 11. oktobra 2011. u Podgorici osnovale su dvije ofšor firme. Izvršni direktor je  Mađar Endri Kodolanji.
Radi se o kompanijama Merig International Inc sa Sejšelskih ostrva i Royal Online Limited sa Britanskih Djevičanskih ostrva.
CIN-CG je ranije došao  do podatka da je bivši zamjenik direktora Crnogorske komercijalne banke (CKB) Laslo Šardi godinama bio (nije poznato da li je i dalje) direktor u firmi Merig International Inc, koja je sa 55,5 odsto kapitala osnovala E-Gabling Montenegro.
Sa druge strane, izvršni direktor  drugog osnivača Royal Online Limited sa Britanskih Djevičanskih ostrva,  je premijerov brat od ujaka  Maksimović.

Sajt firme  ponovo je u funkciji, ali piše da “mijenjaju biznis”...

Inspekcija Uprave za igre na sreću pokrenula je u septembru prošle godine  nadzor zbog prijave da  E-Gambling Montenegro klađenje priređuje na sajtovima za koje nema licencu, kao ni desetine drugih povezanih firmi.
Firma je sa samo jednom licencom, koju državi plaća 10.000 mjesečno, otvorila 21 sajt za klađenje, iza kojih su stojale druge kompanije. Tada je postojalo još dvadesetak sajtova na kojima je pisalo da su licencu dobili od firme E-Gambling Montenegro, koja je time praktično preuzela ulogu Uprave za igre na sreću i nanijela višemilionsku štetu državi.
Drugi priređivači igara na sreću preko interneta  ni približno nijesu  tako povlašćeni - za svaki sajt pojedinačno plaćaju licencu   10.000 eura mjesečno.
Inspekcija je tada zabranila rad firmi E-Gambling Montenegro, čiji je sajt mjesecima bio blokiran.
Nakon žalbe te firme ponovo je izvršen inspekcijski nalaz i 9. februara je konstatovano da taj priređivač igara na sreću sada poštuje zakon, iako je istražen samo dio onoga što se nalazilo u prijavama.
Sajt firme E-Gambling Montenegro je sada ponovo u funkciji. Na njemu je prije istrage tužilaštva pisalo da izdaju “licence za internet klađenje”. Međutim sad piše da su prinuđeni da “mijenjaju biznis model između ostalog zbog nepovoljnih zakonskih normi, nakon zvaničnih kontrola”.

Vladimir Otašević

Navodni šef balkanskog narko kartela  Naser Keljmendi prodao je  stan u Podgorici, dok mu se sudi da je na čelu  kriminalne organizacije koja je obavljala   najteža krivična djela.
Iako ga je i američki predsjednik Barak Obama stavio na  listu osoba koje prijete nacionalnoj bezbjednosti SAD, njegova  imovina u Crnoj Gori   nije pod zabranom prometa.
Tako je iz kosovskog zatvora stan veći od 80 kvadrata završio u ruke saradnika  njegovog prijatelja iz Ulcinja Muja Redže, višestruko optuživanog i osuđivanog za brojna krivična djela.
Upućeni kažu da Keljmendi na taj način možda pokušava da preduhitri državne organe u uzimanju navodno nezakonito stečene imovine.
Ta priča nije zvanično potvrđena, jer se još čeka  prvostepena presuda kosovskog suda.
Stan u Podgorici   dio je  njegove milionske imovine  u Crnoj Gori.
Centar za istraživačko novinarstvo Crne Gore (CIN-CG) došao je do podatka da je Keljmendi u martu  stan od 81 kvadrat prodao biznismenu Ljatifu  Ljuštaku.
I on je sa Kosova, ali godinama boravi u Ulcinju.
Prodati stan nalazi se u potkrovlju zgrade u Moskovskoj ulici u Podgorici.

Naser Keljmendi se tereti za organizovani kriminal, međunarodnu trgovinu droge i oružja, kao i umješanost u ubistvo kriminalca iz Bosne i Hercegovine Ramiza Delalića.
Švercovana droga je, prema optužnici, transportovana iz Avganistana, preko Turske ka zemljama Balkana i Evropske unije.
Kupac Keljmendijeve nekretnine se u Crnoj Gori  bavi  uslugama transporta i firma mu je registrovana u Podgorici. Ljuštak  za CIN-CG tvrdi da je stan kupio zakonito.
“Ja sam stan kupio od jednog čovjeka. Imam papire, ugovor potpisan kod notara, sve zavedeno u katastru. Plaćen porez.  Ja sam biznismen, nisam sa ulice. Niti znam ih, niti me interesuju ni Mujo Redža, ni Naser Keljmendi. Stan nisam kupio ni od Redže, ni od Keljmendija", rekao je biznismen iz Ulcinja.
Iako Ljuštak tvrdi da ne poznaje  Redžu, u podacima Uprave za nekretnine piše  da je sa njim suvlasnik kupljene šume na brdu Pinješ u Ulcinju.

Redža je ranije u više navrata govorio da je izuzetno dobar prijatelj  sa Keljmendijem, u čijoj organizovanoj kriminalnoj grupi, prema navodima Specijalnog tužioca Euleksa Endrju Hjuza (Andrew Hughes), je i Fahrudin Radončić, bivši ministar sigurnosti BiH.
Radončić je   prijatelj crnogorskog  premijera Mila Đukanovića.
Osim Radončića, u grupi Keljmendija su i brojni moćni kriminalci sa prostora Balkana, među kojima je i Ljubiša Buha Čume, nekadašnji vođa surčinskog narko klana.
Kosovsko tužilaštvo  pokrenulo je ranije finansijsku istragu protiv Keljmendija, koja se vodi nezavisno od aktuelnog krivičnog postupka  pred sudom u Prištini.
Keljmendi u Crnoj Gori ima brojne saradnike.
Prošle godine  mediji su    najavili da 14 osoba iz Crne Gore  navodno trebaju biti saslušane  u postupku finansijske istrage.
Nije poznato ko je  do sada iz Crne Gore saslušan u toj istrazi.
Tužilaštvo sumnja da je Naser Keljmendi novac stečen trgovinom narkotika prao u više zemalja, među kojima je i  Crna Gora, ulažući u nekretnine i firme, koje se ne vode na njega, već na njegove bliske prijatelje i poslovne saradnike.
Na provjeri je  i komunikacija i odnosi koje je narkobos imao  u Crnoj Gori, a koji su mogli da mu pruže pomoć da “prljavi” novac stavi u legalne tokove.

Pomagao suvereniste, a sada duguje oko 4.000 eura za porez

Na dio imovine Nasera Keljmendija u Podgorici i Ulcinju upisan je teret zbog duga za porez.
Radi se o dva potraživanja države - jedno je iz 2006. godine od 961,71 euro, a  drugo iz 2010. od 3.208 eura.
Keljmendi je u intervjuu za dnevne novine “Vijesti” u decembru 2011. godine tvrdio da  je glasao i na referendumu i kazao  da je novčano pomogao ostvarivanje  crnogorske nezavisnosti.
“Negdje smo lobirali, negdje organizovali prevoz... Nisam potrošio veliki novac za kampanju, niti je to neko od mene tražio. Osjećao sam moralnu i materijalnu obavezu prema Crnoj Gori, jer dok je bio rat na Kosovu svi Albanci su tu dobro primljeni”, kazao je tada on.
Keljmendi u Štoju posjeduje hotel Kasa grande i na hiljade  kvadrata zemlje na teritoriji opštine Ulcinj.
Prema katastarskim podacima,  u Podgorici ima stan od 56 kvadrata na Bulevaru Svetog Petra Cetinjskog.

Vladimir Otašević i Samir Adrović

Kompanija “Hemomont” nije počela da proizvodi kapi za nos, uprkos najavama Vlade da će od prodaje tog preparata ove godine prihodovati čak 8,8 miliona eura.

Centar za istraživačko novinarstvo Crne Gore (CIN-CG) isključivo barata činjenicama kad je u pitanju uloga Podgoričanina Filipa Kneževića i misteriozne kompanije "Hemstead Invest limited".
Gospodin Knežević je u tekstu "Kad se narkobosovi i povezane osobe čašćavaju milionima" pomenut u vezi osnivanja podgoričke kompanije "ID Construction".
“Hemstead Invest Limited” osnovala je “ID Construction” u novembru 2012. godine. Kao lice koje je tada zastupalo osnivača sa Kipra pojavio se Filip Knežević, kum Edina Kolarevića, sina premijerove sestre Ane Đukanović. U istraživačkom tekstu nije pomenuto da je Knežević imao bilo kakve veze u poslu Prve banke sa firmom "Hemstead Invest limited", oko otkupa potraživanja između ostalih i povezanih firmi i osoba sa narkobosovima Darkom Šarićem i Naserom Keljmendijem.
Nije nam bila namjera da nekog diskreditujemo. Predstavili smo isključivo činjenice, koje smo u tekstu potvrđene i adekvatnim fotografijama. To je nešto što ne može da se demantuje, a što u suštini u svom reagovanju ne demantuje ni gospodin Knežević.