Kako su se privilegovani naplaćivali u doba vladavine dvojca Mileta Bulatović – Mile Šuković, koji su uz brojene afere gazdovali Kolašinom gotovo dvije decenije, dočarava slučaj advokatice Vesne Novaković, majke Marte Šćepanović, aktuelne poslanice DPS-a.

Šćepanovićeva je visoko pozicionirana i na poslaničkoj listi na ovim izborima, kao jedna od najprominetnijih aktivistkinja u partiji Mila Đukanovića.

U novembru 2011, dok je račun opštine Kolašin bio u blokadi, Novakovićeva je uspjela da naplati za sebe i svoje klijente od opštine čak 180.234,00 eura, što je u to vrijeme bio budžet za plate zapošljenih u kolašinskoj opštini za skoro dva mjeseca. Majka poslanice DPS naplatila se od sredstava evropskog projekta Jačanje turističke infrastrukture.

Da priča bude zanimljivija, evropskim parama je kao menadžerka EU projekta gazdovala advokaticina ćerka Marta, tada glavna administratorka opštine Kolašin. Šćepanovićeva za CIN-CG tvrdi da je sve bilo po pravilima (vidi boks).

To nije sve. Advokatica Novaković je sa blokiranog računa opštine uspjela da se naplati iako njeni klijenti i ona nijesu bili prvi na listi za izvršenje potržavanja.

Evo kako je sve to išlo.

Opštinu Kolašin je prije ove transakcije, blokirala firma DOO Keker zbog neizmirenih potraživanja. Blokada je prekinuta 14. 11. 2011, na svega nekoliko sati. I to pošto je na opštinski devizni račun pristigla uplata od 220.814,49 eura. Radilo se o novcu koji je uplatila EU za projekat izgradnje šetališta. Praksa je bila da se evropski novac prebaci na poseban, ,,zaštićeni” , račun kako ta sredstva ne bi bila korišćena za isplatu opštinskih dugovanja. Prema strogim pravilima EU, novac je mogao da se povlači isključivo za isplatu troškova projekta.

Međutim, istog dana kada su novci legli na devizni račun, najveći dio, 180.234,00 eura prešao je u ruke majke Marte Šćepanović i njenih klijentkinja. Ostatak od 40.552,65 otišao je podgoričkoj kompaniji Fidija, čiji je izvršni direktor Joko Blagojević. Prema podacima Privrednog registra, vlasnik te kompanije je Ivan Blagojević. Fidija je radila više vrijednih poslova sa državom.

Zanimljivo je da ni centa od nenadano pristiglog novca tada nije dobila firma DOO Keker, iako je blokirala Opštinu i izvršenje prema toj kompaniji bilo je u toku. Prema podacima Privrednog suda, ova kompanija registrovana je za djelatnost izgradnje puteva.

Aktuelna predsjednica Kolašina Željke Vuksanović kaže za CIN-CG da je Marta Šćepanović kao menažerka projekta Jačanje turističke infrastrukture, bila zadužena za evropski novac i sve njegove tokove. „Jedino je ona mogla da daje instrukcije na koji će račun novac da legne, kao i kako će se koristiti sredstava“, ističe gradonačelnica Kolašina.

Advokatica Novaković očito nije uzalud na važnom mjestu glavne administratorke i projekt menadžerke imala ćerku. Klijentkinje Novakovićeve – Draga Bulatović i Novka Jovičević dobile su spor protiv Opštine u martu 2011. pred Osnovnim sudom u Kolašinu. Presudu je postala izvršna u junu iste godine, kada je potvrdio i Viši sud u Bijelom Polju. Advokatica i jedna njena klijentkinja naplatile su se u cjelosti za svega par mjeseci, iako su pojedini povjerioci na izvršenje potraživanja čekali godinama.

Klijentkinje Novakovićeve su presudom za 6.126 kvadratnih metara uzurpirane zemlje u Smailagića Polju dobile 306.300 eura, što je 50 eura po kvadratu. Advokatica Novaković je na ime troškova zastupanja dobila 11.395 eura, a kao i njenim klijentima pripala joj je i kamata do izvršenja.

Istog dana kada evropski novci ulaze u opštinsku kasu (14. novembra 2011), Novakovićeva naplaćuje svoje cjelokupno potraživanje. Tako se na njeno ime sa računa opštine u CKB banci, odliva 12.670 eura, i to iz dvije tranše od kojih je prva 11.395, a druga 1.275. Istovremeno, njenoj klijentkinji Dragi Bulatović odlazi na račun ukupno potraživanje od 161.885,84, dok druga Novka Jovičević dobija tek manji dio potraživanja od 161.885,84 (presuđeni iznos sa pripadajućom kamatom), svega 5.679,39 eura.

Tako je novac za šetalište otišao u ruke privilegovanih povjerilaca. A dan kasnije, 15. novembra 2011. – opštinski račun je prazan i blokiran na osnovu potraživanja DOO Keker.

Ovdje nije kraj priče. U opštini su bili svjesni da se sa evropskim novcem nije igrati, pa su nastojali da što je moguće prije pokriju rupe koje su nastale nakon što su se naplatili advokatica Novaković, njeni klijenti i Fidija. U prikrivanju sumnjivih transakcija uključuju novac Vlade Crne Gore.

Vlada 23. novembra 2011, dakle svega devet dana nakon što su „pojedene“ evropske pare, iz tzv. Egalizacionog fonda uplaćuje opštini Kolašin 220.000 eura kao pozajmicu Kolašinu. Taj se novac preusmjerava na zaštićeni račun Jačanje turističke infrastrukture – EU. Na isti račun ostatak od 811,49 eura, koliko je falilo da bi se pokrila u potpunosti donacija EU za šetalište, Opština preusmjerava sa drugog zaštićenog računa Holandska kuća.

Egalizacioni fond je fond Vlade Crne Gore, koji služi kao pomoć crnogorskim opštinama. ,,Mi još otplaćujemo dugovanja prema Egalizacionom fonu, pa i ta koja su tada poslužila da se pokrije novac evropskog projekta. Sada dugujemo oko 100 hiljada eura”, saopštio je za CIN-CG Goran Rakočević, iz finansijske službe Opštine Kolašin.

Projekat izgradnje šetališta završen je tek 2014. godine. Bivše opštinske vlasti uporno su tvrdile da je EU novac ,,zaštićen” i na posebnom računu.

Šćepanović:  Časno sam obavljala svoj posao

„Neistina da je novac za izgradnju šetališta iskorišćen za isplatu novca mojoj majci i njenim klijentkinjama. To bi značilo samo jedno: da su sredstva EU iskorišćena da se isplate lično mojoj majci kao fizičkom licu bez pravnog osnova“, kaže Marta Šćepanović za CIN-CG.

Ističe da je novac EU jedino mogao biti uplaćen na devizni račun opštine, te da je bio predmet prinudne naplate po rješenju Osnovnog suda u Kolašinu, koju je sprovela CBCG.

„Ova prinudno naplaćena sredstva su odmah nadoknađena od strane izvršnog dužnika Opštine Kolašin, u što su se uvjerile dvije kontrole EK i konstatovale da nijesu utvrđene nikakve nepravilnosti“, tvrdi Šćepanovićeva.

Ona ističe da je časno obavljala svoj posao u opštini Kolašin, pa i posao projekt menadžera što su, kako kaže, potvrdile i sve kontrole EK. „A ako neko ne zna šta je pravnosnažna presuda i sudsko rješenje o prinudnoj naplati, i da isto sprovodi Centralna banka neka se edukuje“, kaže poslanica DPS-a navodeći da će ako se neko usudi da joj „na najpodliji način podmeće neistine“ pravdu potražiti na sudu.

„Meni se želi pripisati da je novac EK iskorišćen za isplatu kako tvrdite mojoj majci što sa gnušanjem odbacujem i sigurno da ovakva gruba podmetanja i neistine neću tolerisati“, kazala je.

Milena Perović-Korać i Milka Tadić-Mijović

Funkcioner DPS—a Zoran Jelić godinama je kršio zakon, jer je radio kao savjetnik u Zavodu za zapošljavanje Crne Gore (ZZZCG) iako to nije mogao pošto je u isto vrijeme bio i poslanik vladajuće partije.
ZZZCG vodila je njegova supruga Vukica. Prema zakonu o državnim službenicima i namještenicima državni službenik čini težu povredu radne obaveze ako politički djeluje.A Zoran Jelić ne samo da je djelovao politički, nego je bio jedan od najglasnijih poslanika vladajuće partije.

Ranije je bivši direktor Zavoda za zapošljavanje Rade Milošević, kojeg je opozicija po lex specialisu predložila na tu funkciju, iznio podatak da Jelić od sredine 2012. godine do 27. maja ove nije dolazio na posao, iako je uredno primao platu u ZZZCG. Milošević se nije bavio kršenjem zakona zbog političkog djelovanja savjetnika Zorana Jelića, ali je u julu ove godine protiv bračnog para Jelić podnio krivičnu prijavu zbog navodne zloupotrebe službenog položaja i nesavjesnog vršenja dužnosti. Milošević je rekao da je Zoran Jelić od januara do kraja maja koštao ZZZCG i državni budžet bruto 4.253 eura, a da se ni jednom nije upisao na posao, što rade ostali zaposleni.

Iako ne postoji pisani trag o Jelićevim dolascima i angažmanu u ZZZCG, on je dobijao i varijabilu, koje se prema propisima isplaćuju za poseban doprinos ili povećan obom posla. Prema podacima do kojih je došao CIN-CG, Jelić je varijabilu u iznosu od 250 eura neto primio od ZZZCG u decembru 2014. A u novembru 2015. godine isplaćena mu je varijabila od 150 eura. Jelić te iznose nije prijavio u imovinskim kartonima, iako ga na to obavezuje Zakon o sprečavaju sukoba interesa.

Zanimljivo za izuzetan radni doprinos, Jelić je nagrađivan i u Skupštini Crne Gore. Za svih 12 mjeseci prošle godine primio je, pored poslaničke plate, i varijabilu. Te prihode navodi u imovinskom kartonu.

Jelić je, podsjetimo, bio direktor ZZZCG do marta 2012. Godine, kada je razriješen dužnosti na lični zahtjev. To mjesto naslijedila je njegova supruga Vukica. Ona je svog muža nešto duže od godinu nakon što je imenovana za direktoricu, a mjesec dana po usvajanju nove
sistematizacije radnih mjesta, postavila za savjetnika.

Iz Rješenja o rasporedu od 25. jula 2013. godine, koji je potpisala Jelićeva supruga, ne vidi se sa kojeg mjesta je Zoran Jelić  raspoređen na mjesto “samostalnog savjetnika za koordinaciju i  praćenje procesa rada u Sektoru za razvoj ljudskih resursa”. Jelić je odbio da odgovori na pitanje CIN-CG koje je mjesto pokrivao u ZZZCG,
od momenta kada je napustio poziciju direktoar ove ustanove do  postavljanja za savjetnika.

Jelić je za vrijeme šefovanja u ZZZCG postao poznat po čuvenoj formuli za uspjeh vladajuće partije na izborima, koju je otvoreno  promovisao na jednoj od sjednica DPS-a. “Jedan zaposleni - to su četiri glasa. Ako uspijemo da zaposlimo našeg čovjeka smanjili smo  njima jedan glas, a nama povećali i tu je dio porodice. 'Ajmo tom
čovjeku da pomognemo da se zaposli i imaćemo efekat ova četiri glasa  za DPS”, poručio je Jelić.
Nadležne institucije, u prvom redu Upravna inspekcija pri Ministarstvu  unutrašnjih poslova (MUP) i Agencija za antikorupciju, nijesu preduzeli  odgovarajuće mjere protiv Jelića zbog kršenja zakona. Nijesu  reagovali ni prema njegovoj supruzi, koja je zbog konflikta interesa po  zakonu morala tražiti izuzeće, kada je 2013. godine potpisala
rješenje o rasporedu supruga Zorana u zvanje državnog službenika.
Direktor Agencije za antikorupciju Sreten Radonjić odgovorio je za  CIN-CG da mu Zakon o sprečavaju korupcije „ne dozvoljava proizvoljno komentarisanje“ slučaj, te da ne može da odgovori da li  je su Jelići bili u konfliktu interesa.

“Da bi Agencija mogla sa  sigurnošću da utvrdi postojanje povrede zakona potrebno je da
raspolaže svim činjenicama, dokazima i dokumentacijom“ reako je  Radonjić. On je i sugerisao novinarima CIN-CG da ukoliko posjeduju,
dokaze mogu dostaviti Agenciji na provjeru i postupanje. Iz Agencije su indirektno poručili i da ih ne zanima to što je Zoran  Jelić godinama paralelno radio kao poslanik i državni službenik, iako  je to zabranjeno zakonom.“Zakonom o državnim službenicima i  namještenicima propisane su odredbe koje regulišu prava, obaveze i
odgovornosti zaposlenih u državnim institucijama. Njihova neposredna  primjena je na poslodavcu”, odgovorio je Radonjić.
Dakle, prema ovom tumačenju upravo je Jelićeva supruga, kao njegov  poslodavac, trebalo da utvrdi da li je prekršen Zakonom o državnim  službenicima i namještenicima, kada je za savjetnika imenovala politički eksponirano lice.
Članica Savjeta Agencije za antikorupciju i izvršna direktorica  Mreže za afirmaciju nevladinog sektora (MANS) Vanja Ćalović ocijenila  je da slučaj bračnog para Jelić brutalan primjer privatizacije  državne ustanove. Ćalovićeva je navela da je Vukica Jelić ranije  morala da se obrati tadašnjoj Komisiji za sprječavanje sukoba interesa i traži mišljenje prilikom  raspoređivanja njenog supruga u službeničko zvanje. Ona je kazala da Zakon o konfliktu interesa propisuje da se u bilo kom  slučaju, gdje privatni interes može biti stavljen ispred javnog, treba  obratiti Agenciji i tražiti mišljenje ili se sam izuzeti iz tog  postupka.
“U jednom periodu gospodin Jelić je bio direktor, a gospođa Jelić  službenica. Onda je gospođa Jelić postala direktorica, a gospodin  Jelić službenik, a potom je gospodin Jelić kao bivši direktor savjetovao gospođu Jelić kao novu direktoricu. Sama komplikacija da  se taj slučaj ispriča na taj način, pokazuje koliko je to očigledan  konflikt interesa”, naglasila je.
Ćalovićeva je za CIN-CG istakla i da je cijeli slučaj dodatno  upozoravajući, ako se ima u vidu da je Jelić poslanik u Skupštini,  koja bi trebalo da vrši kontrolu izvršne vlasti, a konkretno  ZZZCG.

“Jelić je bio i predsjednik Odbora za zdravstvo, rad i  socijalno staranje, koji treba da vrši nadzor nad institucijom gdje je  njegova supruga direktor, a on službenik”, istakla je.
Vukica Jelić nije željela da daje putem telefona izjave povodom  kršenja zakona u ZZZCG, dok Zoran Jelić nije odgovorio na pitanja  CIN-CG.

IA traži zabranu rada na dva kolosjeka

NVO Institut Alternativa ranije (IA) je apelovao na nadležne, u prvom  redu Agenciju za antikorupciju i Upravnu inspekciju, da zaustave  zloupotrebu zakona i rad na dva kolosjeka. Oni su komentarisali slučaj  poslanika DPS-a Radovana Obradovića, koji je lani dobio otpremninu u  iznosu od 15 000 eura, zato što je napustio radno mjesto savjetnika u  Opštini Bijelo Polje. Pored toga njemu je i radni odnos u Opštini  mirova. I to po osnovu Zakona o radu, koji se nije mogao odnositi na  njega.
Iz IA su naglasili da se mirovanje radnog odnosa nije moglo odnositi na  Obradovića, pošto je on bio savjetnik u Opštini, a prava državnih i  lokalnih službenika uređena se posebnim zakonima. Riječ je o Zakonu o  državnim službenicima i namještenicima i Zakonu o lokalnoj  samoupravi, koji ne prepoznaju mirovanje radnog odnosa službenika iz  razloga biranja na neku “državnu funkciju”.
“Logika koja se primjenjuje na zaposlene u privatnom ili nevladinom  sektoru, ne može se primjenjivati na zaposlene u državnoj upravi i  lokalnim upravama. Priroda posla i ovlašćenja javnih službenika stavljaju ih u naročito osjetljiv položaj, kako sa stanovišta politizacije, tako i sa stanovišta sukoba interesa”, kazali su iz IA.

Inspekcija ih nije kontrolisala

Iz Upravne inspekcije su odgovorili za CIN-CG da nijesu vršili nadzor u slučaju Jelić, te da mogu da daju samo načelan komentar.
Potvrdili su, međutim, da članom 9 Zakona o državnim službenicima i namještenicima propisano da je državni službenik dužan da se  uzdržava od javnog ispoljavanja svojih političkih uvjerenja. Dodali su i da je članom 83 istog zakona precizirano da je izražavanje političkih uvjerenja u vršenju posla teža povreda radne obaveze.

Na pitanje da li je Vukica Jelić morala da traži izuzeće, kada je  postavila supruga za savjetnika u ZZZCG, odgovorili su da poslove sukoba  interesa utvrđuje Agencija za sprječavanje korupcije. “Podsjećamo, članom 134 stav 1 Zakona o državnim službenicima i  namještenicima propisano je da o pravima i obavezama državnog
službenika, odnosno namještenika odlučuje starješina državnog  organa rješenjem”, piše u odgovoru.
CIN-CG pitao je Upravnu inspekciju i da li postoji pravni osnov za  primanje varijabile u Skupštini i ZZZCG paralelno, ako se, prema  propisima, varijabilni dio zarade isplaćuje za izuzetne rezultate u  radu ili uslijed povećanog obima posla. Kazali su da je odgovor najbolje zatražiti od nadležne budžetske inspekcije Ministarstva finansija, koja kontroliše primjenu Zakona o  zaradama u javnom sektoru.

Ana Komatina

Ovaj članak je nastao uz pomoć Evropske unije u okviru projekta "Civilno društvo za dobru upravu: Da služi i zasluži!”, koji sprovode Institut alternativa, Bonum, Natura, Novi horizont i Centar za istraživačko novinarstvo. Sadržaj ovog članka je isključiva odgovornost autora i ni na koji način ne odražava stavove Evropske unije.

Crnogorski birački spisak ima najmanje 35.000 takozvanih "fantom birača", za koje gotovo ne postoji šansa da će do dana parlamentarnih izbora biti izbrisani.
Postojanje "fantom birača", prema tvrdnjama opozicije, odgovara aktuelnoj vlasti, jer joj se time otvara mogućnost za zloupotrebe koje mogu direktno da utiču na rezultat izbora i prekrajanje izborne volje građana.
To je epilog istraživanja koje je sproveo Centar za istraživačko novinarstvo Crne Gore (CIN-CG).
Sredinom jula ove godine iz Ministarstva unutrašnjih poslova (MUP) saopšteno je da na predstojećim parlamentarnim izborima koji su zakazani za 16. oktobar pravo glasa do tog trenutka ima tačno 530.840 građana.
Prema Zakonu o izboru odbornika i poslanika - pravo da bira i da bude biran za poslanika ima državljanin koji je navršio 18 godina života, koji je poslovno sposoban i koji ima prebivalište u Crnoj Gori najmanje dvije godine prije dana održavanja izbora.
Upravo u dijelu prebivališta birača nalazi se prostor za manipulacije. O tome svjedoče i zvanični podaci Zavoda za statistiku Crne Gore (MONSTAT). Popis građana koji je vršen prije nekoliko godina urađen je po propisima regulativa Evropske unije, tako da nema sumnje da dobijeni rezultat ne odgovara činjeničnom stanju.
Prema podacima MONSTAT-a,po popisu u 2011. u Crnoj Gori je bilo 501.030 osoba starijih od 15 godina. Te osobe danas bi trebalo da imaju pravo glasa na izborima, po osnovu punoljetstva. Pored njih danas bi pravo glasa imao i dio osoba koje su 2011. godine imale 13 godina i sve osobe koje su iste godine imale 14 godina. Isti podaci govore da osobe koje su 2011. godine imale 13 i 14 godina nema više od 10.000 do 15.000. Međutim, iako se u današnji birački spisak doda 15.000 građana koji su 2011. imali 13 i 14 godina, broj umrlih birača od 2011. znatno je veći od 15.000.
MONSTAT bilježi da je 2012. umrlo 5.860 osoba starosti od 20 i više godina. Godinu kasnije umrlo je 5.855 građana starijih od 20 godina. Pretprošle godine mortalitet starijih od 20 godina je 5.951.

Nema podataka o umrlim za prošlu godinu i ovu, ali ako se ima u vidu prosjek iz posljednjih godina, onda se radi o broju od najmanje 10.000 umrlih u 2015. i 2016. godini.
Upoređivanjem pokazatelja koje je evidentirao MONSTAT, pravo glasa danas bi, kad se doda oko 7.000 građana koji su prema podacima MUP-a novoupisani od posljednjih izbora 2013. godine po osnovu upisa prebivališta u Crnoj Gori i prijema u crnogorsko državljanstvo, trebalo da ima oko 495.000 građana.

Dakle, prosta računica govori da  više od 35.000  upisanih u birački spisak su takozvani "fantom birači", koje MUP treba detaljno da istraži i utvrdi ko su ovi ljudi, da li oni u posljednje dvje godine borave u Crnoj Gori i ako ne borave da pokrene proceduru njihovog brisanja.

Problema sa "fantom biračima" svjestan je i član izborne komisije Vlado Dedović, koji je za CIN-CG potvrdio da birački spisak sadrži velike nepravilnosti.

"To su vjerovatno građani koji se ne nalaze u Crnoj Gori, a koji se nalaze u evidenciji birača, po osnovu nepotpunih ili netačnih podataka u registrima prebivališta. To su ti čuveni 'fantom birači'. Lica koja su upisana u birački spisak po osnovu državljanstva i navodnog prebivališta, a ne žive u Crnoj Gori", kazao je Dedović. Dedović je dodao i da oni biračko pravo imaju suprotno zakonu, jer nisu odjavili prebivalište.
"Kao neko ko prati izbore godinama imao sam informaciju da je taj broj birača na nivou od nekih 30.000. Kad je MUP-u bilo upućeno vođenje biračkog spiska, rekao sam da je prvi zadatak koji ta institucija treba da uradi popis birača, kao što je urađeno u Hrvatskoj. Da MUP odradi taj posao, da se obiđu sva domaćinstva da se provjere sve činjenice i na bazi tih činjenica da se napravi birački spisak, koji će imati puni integritet, sve bi bilo drugačije", rekao je Dedović. Čelnici MUP-a to nisu uradili i zato se legitimitet izbornog procesa može dovesti u pitanje.

Dedović: "Trebalo je da obiđu domaćinstva u Crnoj Gori"

"Trebalo je da obiđu sva domaćinstva i utvrde ko ne živi u domaćinstvu duže od dvije godine i izbrišu ga iz biračkog spiska. To je moglo da se uradi vrlo efikasno u posljednje dvije i po godine od kad je zakon usvojen. Sad je vrlo malo vremena. Iz MUP-a se uvijek pozivaju na to da je građanin taj koji je dužan da prijavi promjenu prebivališta. Vrlo mali procenat građana to radi", kazao je Dedović, koji je u DIK-u ispred civilnog sektora.

Dodao je da je to veliki nedostatak i sakriveni potencijalni politički problem."Ako bi se primjenjivao zakon, osobe koje žive duži niz godina u inostranstvu a imaju prebivalište upisano u Crnoj Gori ne bi smjele da imaju pravo glasa na izborima", rekao je Dedović. Istakao je da treba da se odradi popis birača na isti način kao što radi MONSTAT.  "To je prvorazredno političko pitanje, koje sigurno može da odredi sudbinu izbora.  Mislim da je ideja da bi službenici MUP-a trebalo da urade popis birača nije shvaćena na pravi način ni od opozicije. Trebalo je to da iniciraju u opoziciji sa mnogo više odlučnosti. Nama je birački spisak pokazao koliko u suštini ima slabosti. Koliko je loše vođen u ranijem periodu. Koliko su problematični registri koje MUP vodi. Jedini pouzdani način da se utvrdi tačan broj birača po zakonu je terenski rad", zaključio je Dedović.

Danilović: Upitno 100.000 birača koji
ne žive u Crnoj Gori ili nemaju dokument

Ministar unutrašnjih poslova Goran Danilović kazao je za CIN-CG da birački spisak mora da bude predmet kontrole.

"Popis stanovništva iz 2011. godine je bio popis ljudi zatečenih u Crnoj Gori na mjestima prebivališta. Kad vidite tu činjenicu sa jedne, a sa druge strane konstatujete da ima 530.000 ljudi u biračkom spisku, onda morate postaviti pitanje o čemu se tu radi. Problem je što u biračkom spisku nisu samo stanovnici Crne Gore, nego i državljani koji imaju prebivalište a ne žive u Crnoj Gori", rekao je Danilović.

Danilović je istakao da je njegova procjena da se podaci ne slažu za oko 100.000 građana u biračkom spisku.
"Radi se o ljudima koji imaju prebivalište u Crnoj Gori ali tu ne žive. Uz njih dodamo još desetak hiljada koji nemaju nikakav dokument ili imaju staru ličnu kartu pa sigurno ne mogu da glasaju. Tu  ima i onih koji imaju novi dokument, ali ne žive na prebivalištu u Crnoj Gori nego su negdje u inostranstvu. Svih njih zajedno ima oko 100.000 ", kazao je Danilović.

Vladimir Otašević

Iz Fonda za zdravstveno osiguranje tražili su od “Montefarma” da umanji račun za maj i jun za 3.686 eura, zbog navodno nepravilnog izdavanja ljekova za respiratorne bolesti.

Predsjednica Centra za istraživačko novinarstvo Crne Gore Milka Tadić-Mijović i direktor “Vijesti” Željko Ivanović, apelovali su crnogorsko pravosuđe da novinaru Jovu Martinoviću dozvole da se brani sa slobode.

U otvorenom pismu oni su konstatovali da je pravosuđe ostalo nijemo na apele najuglednijih svjetskih organizacija za slobodu izražavanja i zaštitu novinara, koje su zahtijevale da se Martinoviću omogući pravedno suđenje.

“Izražavamo najveću zabrinutost što je novinar Jovo Martinović gotovo godinu u Istražnom zatvoru.  Vlada  nije odgovorila na upozorenje Savjeta Evrope o slučaju Martinović  upućeno još u aprilu, kao ni na pozive Komiteta za zaštitu novinara (CPJ), Reportera bez granica (RWB) i Međunarodne i Evropske federacije novinara (IFJ i EFJ). I crnogorsko pravosuđe ostalo je nijemo na apele najuglednijih svjetskih organizacija za slobodu izražavanja i zaštitu novinara koje su zahtijevale da se Jovu Martinoviću omogući pravedno suđenje.

Umjesto  fer suđenja, Martinoviću se uskraćuju elementarna prava. Pored toga što je  gotovo  godinu u pritvoru, njemu nije zakazano suđenje iako je prošlo više mjeseci od potvrđivanja optužnice. Začuđujuće je što mu nije dozvoljen ni uvid u spise predmeta, čime se onemogućava odbrana.

Posebno brine činjenica što su optužbe koje se Jovu Martinoviću stavljaju na teret usko povezane sa njegovim novinarskim radom.

Martinović je uhapšen u okotobru prošle godine, pod sumnjom da je dio kriminalne grupe koja se bavila trgovinom droge. O glavnim akterima te grupe Martinović je, skupa sa inostranim kolegama, snimio dokumentarni film i sprovodio više složenih novinarskih istraživanja.

Jovo Martinović je radio za najuglednije svjetske medije, bavio se temama koje su se odnosile na ratne zločine, šverc oružja i ljudskih organa, zloupotrebu moći. On je doprinio da se osvijetle mnoge skrivene tajne i kriminalne radnje na Balkanu.

Apelujemo na crnogorsko pravosuđe da  još jednom razmotri sve činjenice i dozvoli Martinoviću da se brani sa slobode. U protivnom, Crna Gora bi mogla da padne još niže na ljestvici novinarskih sloboda, gdje već duže drži neslavan rekord u Evropi”, piše u pismu  Tadić-Mijović i Ivanovića.

Advokat Zoran Piperović u reagovanju na tekst "Lažni projekat na Karibe odnio 194.000 eura?" tvrdi da Veselin Barović više nema udjela u vlasništvu “Eurofonda”.
U tekstu koji smo objavili informisali smo javnost da je “Euroinvest”, koji upravlja “Eurofondom”, opredijelio skoro 200.000 eura za firmu registrovanu na Kajmanskim ostrvima, koja je trebalo da izradi arhitektonsku dokumentaciju održivog razvoja solane. Taj posao firma sa Kajmanskih ostrva nikada nije završila.
Moguće je da advokat Piperović vjeruje da njegov vlastodavac nema udjela u “Eurofondu”.
Zvanična dokumenta koja mi posjedujemo - demantuju te tvdnje.
Kada je 2013. godine sklopljen posao o kojem smo pisali, Barović je bio jedan od vlasnika “Eurofonda”, o čemu svjedoči i revizorski izvještaj čiji izvod objavljujemo u prilogu.

Objavljujemo i najnoviji podatak iz 2016. godine sa sajta Centralne depozitarne agencije (CDA), odnosno “Listu 10 najvećih akcionara” iz koje se vidi da Veselin Barović i sada ima 2,6 odsto vlasništva u “Eurofondu”.
Advokat Piperović kaže i da naš tekst obiluje nedoumicama. Dužnost novinara nije da odgovori na sva sporna pitanja, ali jeste da ih postavi. Glavni problem, dakle, nije u tome što novinari ne znaju odgovore, već to što Ognjen Jovović stečajni upravnik solane "Bajo Sekulić" nije nikada čuo za kajmansku firmu “Balkan Investment Management Limited”, koja je trebala da napravi projekat održivog razvoja solane, za što je “Eurofond” opredijelio značajna sredstva.

Lista 10 najvećih akcionara 08. 09. 2016. godine

Iako je ostvaren napredak u reformi policijske službe, ozbiljni i zahtjevni zadaci tek predstoje.
To je ocijenjeno na panel diskusiji “"Reforma policije u kontekstu EU integracija Zapadnog Balkana", koji je organizovala NVO Institut Alternativa.
Predstavnica te NVO Dina Bajramspahić kazala je da je cilj reformskih procesa, koji traju oko 15 godina, borba protiv korupcije i organizovanog kriminala.
Navela je da se ključni problemi u zapošljavanju u policiji ogledaju  u tome što u pojedinim jedinicama u policiji fali odgovarjući kadar, dok je u drugim, koje ne bilježe napredak, previše zaposlenih.
Predsjednik Savjeta za gradjansku kontrolu policije Aleksandar Saša Zeković naglasio je da se, uprkos intenzivnog rada na reformama u policiji, suočavamo sa istim problemima koji su bili aktuelni prije 10 godina.
On je rekao da se slabost policije pokazuje u rizičnim situacijama,  kao što su protesti iz oktobra prošle godine i mafijaški obračuni u Kotoru.
“Ako policijski  službenik nije u stanju da ukaže na prekoračenja kolega, kako onda da se obračuna sa kriminalom”, istakao je Zeković.
Naglasio je i da su policijski sindikati zatvorene strukture, koje bi trebalo da osnaže članstvo da otvoreno govore o stanju u policiji.
Predstavnik Beogradskog centra za bezjednosnu politiku Bojan Elek je kazao da je politizacija glavni izazov u policiji u Srbiji.
Istakao je da tri četvrtine građana smatra da je policija, naročito saobraćajna, korumpirana, te da bilježe blagi porast u odnosu na prethodnu godinu.
Sanjin Hamidičević iz Centra za sigurnosne studije iz Sarajeva rekao je da osnovni ciljevi ranijih reformi u Bosni i Hercegovini (sigurnost građana, unapređenje efikasnosti, poboljšanje kapaciteta u borbi protiv terorizma, racionalizacija službe) nijesu ostvareni.
Rekao je da su glavni problemi u policiji u BiH politički uticaj, korupcija, nepotizam...

Kopčik: "Veće plate i neće biti korupcije"
Savjetnik u Ambasadi Republike Slovačke, policijski ataše Mihail Kopčik rekao je da su veće plate jedini način da se iskorijeni korupcija u redovima policije.
“Visok stepen korupcije u policiji je iz razloga što nijesu dobro nagrađeni”, naglasio je dodavši da su policajci u veoma lošem materijalnom položaju.
Međutim, Saša Đorđević iz srpskog Centra za bezbjednosnu politiku je odgovorio da bi veće plate samo kratkoročno postigle dobar efekat, dodavši da to potvrđuju rezultati evropskih istraživanja.

Punomoćnik biznismena Veselina Barovića, advokat Zoran Piperović kazao je da njegov klijent nema udjela u "Eurofondu". Piperović je reagovao povodom teksta "Lažni projekat na Karibe odnio 194.000 eura?", koji je objavljen 4. septembra na sajtu Centra za istraživačko novinarstvo Crne Gore, a koji je prenijela dnevna novina "Vijesti". Reagovanje Piperovića prenosimo u cjelosti.

"U samom tekstu čiji naslov završava upitnikom navedene su neistine, čak i nedoumice u vezi same srži izvještaja, tako da uopšte nije jasno, šta se njime htjelo postići. Naime, iz same sadržine proizilazi da je predmetni ugovor možda I realizovan, pa je isplaćena određena suma, a onda se malo dalje konstatuje da‚ možda  i nije. Sama ova jezička i logična egzibicija govori o površnosti istraživača, a što ne reći i imenovanog pomagača u istraživanju. Uostalom, čitalac ne može da zaključi iz teksta, ko je vlasnik „Eurofonda“? Ovo zbog toga što se u istom tvrdi, da taj fond kontrolišu (sic!) ljudi (sic!) Veselina Barovića, a zatim malo dalje se konstatuje i to decidno da se na sajtu Barovićevog (sic!) Eurofonda nalazi i „strategija održivog razvoja Solane“. Dakle, ne znamo, kako sugeriše ovaj tekst, ključne dvije stvari : Ima li ugovora i čiji je Eurofond? Stvar je vrlo prosta i provjerljiva.Moj vlastodavac nema udjela u Eurofondu.I tu istinu zadnjih godina uvijek pojede želja za senzacionalizmom. Čak pod uslovom i da ima veze sa tim fondom, da je on vlasnik, sam tekst, do zla Boga kontradiktoran,nije zaslužio stranice Vašeg lista", saopštio je Piperović.

Društvo za upravljanje investicionim fondom “Euroinvest” angažovalo je prije tri godine misterioznu firmu sa Kajmanskih ostrva za projekat koji nikada nije realizovan.
Radi se o konsultantskom ugovoru za izradu arhitektonske dokumentacije pod nazivom “Solana - projekat održivog razvoja”.
“Euroinvest” je za taj posao trebalo da uplati 194.000 eura.
Nije jasno da li je pomenuti iznos ikada uplaćen kompaniji sa Kariba.
Ukoliko je 194.000 eura isplaćeno, postavlja se pitanje gdje je taj novac završio.
Kajmanska ostrva najčešće se spominju kao mesto gde se sliva gomila sumnjivog novca sa svih strana svijeta.
Centar za istraživačko novinarstvo (CIN-CG) došao je do podatka da su čelnici “Euroinvesta” 2013. godine potpisali ugovor sa kompanijom “Balkan Investment Management Limited”. Ta firma registrovana je na jednom od ostrva u Karipskom moru.
“Euroinvest” upravlja zatvorenim investicionim fondom “Eurofond”, koji kontrolišu ljudi premijerovog kuma i kontroverznog biznismena Veselina Barovića.

“Eurofond” je većinski vlasnik ulcinjske Solane.
U revizorskom izvještaju društva “Euroinvest” za 2013. godinu u dijelu poslovni rashodi ubilježen je iznos od 194.000 eura, kao “trošak konsaltinga”.
Stečajni upravnik Solane “Bajo Sekulić” Ognjen Jovović kazao je da prvi put čuje za firmu sa Kajmanskih ostrva.
“Ne znam da je moj prethodnik pokojni Milorad Iković dao saglasnost na potpis tog ugovora”, kazao je Jovović, objasnivši da je on stečajni upravnik od oktobra 2013. godine. Ni izvršni direktor "Euroinvesta" Boiša Šotra nije htio da pojasni situaciju sa firmom “Balkan Investment Management Limited”. Šotra je nakon što mu je predočeno pitanje u vezi projekta održivog razvoja Solane rekao da ga to ne interesuje i spustio slušalicu.

Na sajtu Barovićevog “Eurofonda” se nalazi “Strategija održivog razvoja područja Solane".
Međutim, obrađivač te strategije je podgorička firma “MA Consulting”, koja formalno nema veze sa kompanijom sa Kariba. Prema podacima Centralnog registra privrednih subjekata (CRPS) vlasnici “MA Consulting” su Dragana Aćimović i Dragan Mirović, sa po 50 odsto kapitala.

Firma sa Kajmanskih ostrva i agencija za nekretnine

Podgorici je 12. maja prošle godine osnovana agencija za nekretnine “Balkan Real Estate”. Kao vlasnica te firme upisana je tada Tamara Šotra. Nepuna dva mjeseca nakon osnivanja firma sa Kajmanskih ostrva - “Balkan Investment Management Limited” postaje vlasnik 23 odsto udjela u “Balkan Real Estate”. Tada se i povećava kapital agencije za nekretnine za iznos od 185.841 eura. Pored Tamare Šotre i “Balkan Investment Management Limited”, kao vlasnici se upisuju i Stevo Kerkez i Branka Đorđević.

Vladimir Otašević i Ana Komatina. U istraživanju za ovaj tekst doprinio novinar "Vijesti" Samir Adrović

Italijan Ćiro Kanone iz Brindizija, osuđivan zbog pranja novca od šverca cigareta,  tvrdio je da da mu je u Crnoj Gori ukraden milion eura.
Njegovu krivičnu prijavu, međutim, odbacilo je Osnovno državno tužilaštvo u Podgorici.
U međuvremenu Kanone je preminuo, a gdje je završio, navodno, njegov milion eura, još nije jasno.
Centar za istraživačko novinarstvo (CIN-CG)  objavio je u avgustu prošle godine  da je Kanone  2013. godine tužio pastorka Roberta Ivicu Šušića  (Robert Ivitsa Shushich),  studenta Univerziteta Donja Gorica i potpredsjednika mladih Atlantskog savjeta.
Kanone je tužbom tvrdio  da mu je Šušić oteo stan od 79 kvadrata i garažu nedaleko od Svetog Stefana i Miločera.
Predmet po tužbi Kanonea vođen je u Osnovnom sudu u Kotoru, ali je zamrznut nakon njegove smrti 2014. godine.
Brindizijcu je sporni  stan u februaru 2012. godine prodala firma “Anagusta”, kontroverznog nikšićkog biznismena Branislava  Mićunovića.
Ipak, gubitak stana nije bio njegov najveći problem u Crnoj Gori.
Ostao je, navodno, i bez miliona eura koji je deponovao u Prvoj banci, koja je u vlasništvu premijerovog brata Aca Đukanovića.
Kanone je godinu pred smrt preko svoje advokatice iz Podgorice Mirjane Tomović podnio krivičnu prijavu zbog nestanka novca sa njegovog bankovnog računa.
Za tu, navodnu, krađu optužio je  bivšu suprugu državljanku Bugarske, sa prebivalištem u Podgorici - Marijanu Kaluđerović   (Mariana Kalugerovich).
Iz Osnovnog državnog tužilaštva u Podgorici potvrdili su da su izviđali po krivičnoj prijavi Italijana.
“Prema izvještaju koji je Vrhovnom državnom tužilaštvu dostavljen iz Osnovnog državnog tužilaštva u Podgorici, ovo tužilaštvo je sprovelo izviđaj, postupajući po krivičnoj prijavi  C. C. (Ćira Kanonea).
Krivična prijava podnijeta je  protiv M. K., zbog produženog krivičnog djela prevara.
Ocjenom prikupljenih dokaza, Osnovno državno tužilaštvo u Podgorici  našlo je da nema osnova za pokretanje krivičnog postupka protiv M. K., iz kojih razloga je krivična prijava odbačena”, saopšteno je iz Vrhovnog državnog tužilaštva.
Prema ranijim podacima CIN-CG, Marijana Kaluđerović u glavnom gradu Crne Gore posjeduje dvije firme “La Serenissima” i “LMP”.
Firmu “La Serenissima”, koja se bavi trgovinom na malo namještajem, opremom za osvetljenje i ostalim predmetima za domaćinstvo u specijalizovanim prodavnicama, u avgustu 2002. osnovao je Italijan Serđo Rombaldoni (Sergio Rombaldoni).
Kaluđerovićeva se prilikom osnivanja vodila kao ovlašćena zastupnica i izvršna direktorica te firme.
Nepunu godinu kasnije Rombaldoni istupa, a Kaluđerovićeva postaje vlasnica firme, dok njene prethodne funkcije preuzima Goran Kaluđerović.
Druga firma “LMP” bavi se nespecijalizovanom trgovinom na veliko, a osnovana je u martu 2011, sa adresom u zgradi Maxim u Podgorici.
Njeni osnivači su  Robert Šušić (40%), Marijana Kaluđerović (50%) i Bugarin Dimitar Guerganov (Dimiter Guerganov).

Tomovićeva: Iz Forenzičkog centra rekli da potpis nije falsifikovan

Advokatica iz Podgorice Mirjana Tomović kazala je juče da je tužilaštvo odbilo krivičnu prijavu Kanonea nakon vještačenja koje je obavljeno u Forenzičkom centru u Danilovgradu.
Vještaci su dali nalaz  da potpis njenog nekadašnjeg klijenta na punomoćju, pomoću kojeg je podignut novac sa računa, nije falsifikovan.
“To vještačenje Forenzičkog centra  bilo je ključno. Novac je podignut sa računa u dva navrata. Kanone je tvrdio da on nikada nije dao punomoćje Kaluđerovićevoj da podigne novac sa njegovog bankovnog računa”, rekla je Tomović.
Dodala je da se sa predmetom u kotorskom Osnovnom sudu ništa nije promijenilo.
“Zakonski nasljednici Kanonea se nisu javili i predmet je zamrznut”, istakla je Tomovićeva.

Pranje miliona od šverca  cigareta, godine u zatvoru

iro Kanone je za života bio  u žiži italijanskih medija i tamošnjih istražnih organa. Italijanski medij “Trnews.it” u julu 2013. godine objavio je da je sad pokojni  Kanone predvodnik švercerske organizacije.
Finansijska policija za borbu protiv mafije te godine Ćiru i njegovom sinu Oskaru zaplijenila je trajno imovinu vrijednu blizu šest miliona eura, nakon istrage koja je trajala više od godinu.
Njegova firma, koja je poslovala u sektoru proizvodnje plastike,  tada je konfiskovana, a zvanični organi su navodili da je porodica Kanone novac prala u Italiji, Monaku, San Marinu, Bahamima... To nije bio prvi put da su Kanoneovi na udaru policije. Po švercu i pranju novca tamošnjim pravosudnim i bezbjednosnim organima poznati su više od 15 godina...
Zbog pranja novca i šverca cigareta Ćiro je u maju 2009. osuđen na pet godina zatvora, a njegov sin Oskar na šest.

Vladimir Otašević